حال خوب،
روی کاغذ.

«دفتری دوست دارم که یک صفحه‌اش برنامهٔ روزم باشد و صفحهٔ بعدش پر از طرح و خط‌خطی؛ بدون اینکه مجبور باشم توی یک قالب ثابت بنویسم.»

«وقتی وسایل روی میزم با هم هماهنگ‌اند، بیشتر دلم می‌خواهد دفترم را باز کنم. یک دفتر سبز و یک قلم ساده برای من کافی است.»

«هدیه‌ای را دوست دارم که هر روز به کار بیاید. یک دفتر و قلم کنار هم، هم شخصی‌اند و هم بهانه‌ای برای شروع یک یادداشت تازه.»

«گاهی فقط چند رنگ تازه کافی است تا ایده‌ای که توی ذهنم مانده، راهش را به کاغذ پیدا کند. دوست دارم همیشه رنگ‌ها دم دستم باشند.»

«یک جامدادی کوچک که قلم‌های همیشگی‌ام توی آن جا شود، کیفم را مرتب‌تر می‌کند. همین وسایل ساده‌اند که هر روز همراه من می‌آیند.»

«آخر شب چند خط از روزم می‌نویسم؛ نه برای اینکه جمله‌ها بی‌نقص باشند، فقط برای اینکه لحظه‌های کوچکش را بعداً فراموش نکنم.»